Co myślisz, jeśli powiem, że najlepsze, najbardziej delikatne i soczyste mięsa można przygotować, gotując je w wodzie o temperaturze 50–80 stopni przez 2–20 godzin? Czy się mylę, jeśli uważam, że wyglądasz głupio?
Obejrzyj moją prezentację wideo, a jeśli Ci się spodoba, zasubskrybuj mój kanał!
No cóż, nie zdziwiłbym się, gdyby tak było, bo w zasadzie jak głupio jest gotować mięso w wodzie? A jak to wygląda, gdy olej nie skwierczy, tłuszcz nie pryska, a mięso, warzywa i inne surowce nie tworzą się na powierzchni potrawy? Dziwne, prawda?
Doskonale wiesz, że sposobów na przygotowanie jedzenia i dobrego mięsa jest wiele. Najprostszą rzeczą jest to, że bierzemy patelnię, grill czy coś i dobrze podsmażamy mięso na gorącym tłuszczu. Co się wtedy stanie? To mniej więcej tyle, ile mięso zacznie się nagrzewać. Im dalej w środku mierzymy temperaturę, tym mniej będzie ciepło, im dalej na zewnątrz mierzymy temperaturę, tym będzie cieplej.
Jak dotąd nie powiedziałem nic nowego.
Profesjonaliści kupują termometr do mięsa, za pomocą którego mogą zmierzyć temperaturę rdzenia, czyli temperaturę wewnętrzną mięsa. Bo jeśli np. to mięso to stek, wtedy potrzebujemy 54-59 stopni w środku, 62-64 stopnie dla piersi i około 60 stopni dla piersi kurczaka.
Oznacza to w skrócie, że choć zwykle o tym nie myślimy, to wychodzimy z założenia, że pieczenie mięsa wymaga dużej ilości ciepła, podczas gdy w przypadku wszystkich wymienionych mięs możemy liczyć na temperaturę rdzenia poniżej 70 stopni. Gorąca temperatura i tak jest prawdziwa, ponieważ przy tradycyjnym smażeniu zewnętrzna część mięsa może potrzebować 170-200 stopni, aby rdzeń w określonym czasie osiągnął żądaną temperaturę 50-70 stopni.
Innymi słowy, do smażenia mięsa praktycznie wymagana jest wysoka temperatura, aby żywność osiągnęła pożądaną konsystencję ze względu na wzrost temperatury rdzenia.
Piecząc mięso, w klasycznym przypadku, zależy nam na mięsie miękkim, kruchym w środku, odchodzącym od kości i chrupiącym na zewnątrz z odrobiną skórki. Tak jest w przypadku wypieku tradycyjnego, jednak podczas pieczenia, ze względu na wysoką temperaturę docierającą na zewnątrz mięsa, warzyw czy innych surowców, traci się dużo smaku i aromatu, natomiast w środku, gdzie pracowaliśmy w temperaturach poniżej 70 stopni, prawie wszystko pozostaje.
Jakie jest rozwiązanie? Piec w temperaturze poniżej 70 stopni!
Cóż, łatwo to powiedzieć, trudniej zrobić. Inaczej mówiąc, było trudniej, bo właśnie do tego dąży suwidalizacja. Sauviding oznacza smażenie (niektórzy mówią gotowanie) w bardzo powolnej, niskiej temperaturze i w próżni. Skorzystam z pieczenia, bo – choć może to dziwne – pieczeń przygotowujemy podczas duszenia, niezależnie od tego, czy podczas gotowania używamy wody z gotowania. Jest pewna sprzeczność…
Podsumujmy zatem co dzieje się podczas suwidacji!
Mięso lub warzywa wkładamy same lub z minimalną ilością tłuszczu, masła lub czegokolwiek innego do zamykanej torby. Odsysamy powietrze z worka i szczelnie go zamykamy. Torebkę wkładamy do wody o zadanej temperaturze w taki sposób, aby z jednej strony mieć pewność, że podczas gotowania torebka nie wyniesie się na powierzchnię wody, a z drugiej strony, aby woda może całkowicie i prawidłowo krążyć wokół mięsa.
Następnie podgrzewacz wody bardzo precyzyjnie utrzymuje temperaturę wody na wymaganym poziomie, jednocześnie zapewniając jej cyrkulację. W zależności od rodzaju mięsa można je gotować w wodzie w zadanej temperaturze od trzech kwadransów (pierś z kurczaka) do maksymalnie 2 dni (np. żeberka wieprzowe lub mostek wołowy). W międzyczasie pozostaje nam jedynie uzupełnić odparowaną wodę.
Dodam tutaj radę. Można dostać naczynia specjalnie zaprojektowane do sous vide, z których odparowuje bardzo minimalna ilość wody, dzięki czemu nie trzeba jej uzupełniać w trakcie pieczenia. Taki statek nie jest tanią rozrywką. Jeśli nie chcesz na to wydawać pieniędzy, weź kawałek folii aluminiowej, wytnij go w miejscu, w którym znajduje się pręt oddzielający w garnku i przykryj garnek. Naciśnij lekko środek folii, aby para, która skrapla się na folii, ładnie spłynęła do środka i kapała z powrotem do garnka.
Gotowe mięso z worka ostudź razem, ale nie do końca. Następnie wyjmij go z opakowania i upiecz na nim skórkę w razie potrzeby. Gotowe mięso będzie miało taką samą konsystencję, bogaty smak, soczyste i pachnące nie tylko w środku, ale w całym przekroju, jak środek mięsa pieczonego w tradycyjny sposób.
W ten sposób możemy przygotować także wiele innych potraw, na przykład polewy owocowe do pieczeni, możemy przygotować owoce morza, marchewkę, korzenie, ziemniaki i tysiąc różnych rzeczy, możemy również marynować warzywa, wspólną cechą będzie to, że efekt końcowy będzie znacznie smaczniejszy niż tradycyjne przygotowywanie jedzenia, takie jak to, które można dostać w bardzo dobrej i bardzo drogiej restauracji.
Wiem, że ten artykuł zaczął się dziwnie, ale pomyślałem, że zanim opowiem o samym suvidatorze BlitzWolf, powinienem powiedzieć, o co w tym wszystkim chodzi.
Cedzak BlitzHome SV2209
Urządzenie dostępne jest w dwóch wersjach, jedna „smart”, czyli można nim sterować za pomocą aplikacji na telefon, druga „głupia”, czyli wszystko można ustawić na dotykowym wyświetlaczu LED umieszczonym na górze urządzenia. Poza tym obie konstrukcje są we wszystkim identyczne. O nie, oczywiście ten „inteligentny” też jest droższy, ale jak widać są to całkiem tanie gadżety!
Maszyna współpracuje z zasilaczem o mocy 1100 W, 220-240 V, czyli posiada gniazdko. Maksymalna pojemność wody, jaką można jeszcze wykorzystać, to 12 litrów, co jest uważane za całkiem wystarczające, zdarzają się mniejsze i większe urządzenia o tej pojemności. Jak zobaczysz, maszyna BlitzHome jest w czymś mistrzem świata, jak na swoją cenę. Ale nie wybiegajmy tak daleko do przodu, zobaczmy część „co możesz”!
Ekspres jest niezwykle precyzyjny, różnica pomiędzy temperaturą wody, a temperaturą zadaną może wynosić zaledwie pół stopnia. Regulowana temperatura może wynosić od 25 do 92.5°C, a w ciągu 60 minut może nagrzać się do 15 stopni, czyli mniej więcej średniej temperatury.
Konstrukcja pracuje wyjątkowo cicho, tryb nocny wynosi poniżej 15 dB, ale hałas utrzymuje się na poziomie poniżej 50 dB nawet przy najgłośniejszej pracy. Czas gotowania może wynosić od 0 do 100 godzin. Maszyna posiada alarm informujący o niskim poziomie wody, a górna część wskazuje za pomocą różnych kolorów aktualny stan pracy, który może oznaczać ogrzewanie, utrzymanie temperatury i stan gotowości.
Materiałem maszyny jest oczywiście w zasadniczych częściach stal nierdzewna. Dolną pokrywę można zdjąć, pod którą znajdziemy podkładkę grzewczą oraz małą łopatkę wymuszającą cyrkulację wody. Zasadniczo przypomina bardzo prymitywny, zaawansowany technologicznie czajnik zanurzeniowy.
Jak pisałem, jest też aplikacja na droższą wersję, która nie wydaje mi się tutaj zbędna w porównaniu do wielu innych sprzętów kuchennych, bo przygotowanie może zająć bardzo dużo czasu. W międzyczasie nie będziesz stał w kuchni i przygotowywał dodatków przez długie godziny.
To jeden z uroków samobójstwa, że możesz zrobić wszystko, maszyna i gorąca woda działają bez ciebie.
Opis zaleca pobranie aplikacji BlitzHome, ale możesz także skorzystać z aplikacji BlitzWolf. Mam ten drugi, ma jakieś narzędzia, nie trzeba było ściągać i używać innego. Możesz więc użyć dowolnego, jakiego chcesz.
Program jest niezwykle prosty, ustawiasz czas pieczenia, ustawiasz temperaturę i rozpoczynasz proces. Jeszcze lepiej, jeśli skorzystasz z przepisu. W tym przypadku również otrzymasz dokładny opis procesu pracy. Wystarczy np. przy żeberkach BBQ jest sposób przygotowania sosu (marynaty), jest tam opisane, że mięso z sosem wkładamy do woreczka, zamykamy próżniowo, jest napisane w jakiej temperaturze i na jak długo to zajmuje. Oczywiście nie musisz nic robić, wystarczy nacisnąć przycisk RUN i pieczenie się rozpocznie.
Zatem korzystanie z programu jest naprawdę bardzo proste.
Oczywiście wszystkich interesuje, jakie posiłki przygotowałam. Cóż, pierś z kurczaka, udko wieprzowe i stek wyszły z zupełnie mieszanymi wynikami, ale tylko ja mogę powiedzieć o mieszance. Stało się tak, że zamiast sprawdzać w Internecie godzinę i temperaturę dla jakiego rodzaju mięsa, zaufałam stolikowi znajdującemu się obok maszyny.
Jednak w tej tabeli podana jest tylko temperatura minimalna, a obok niej w dwóch kolumnach minimalny czas od do i maksymalny czas od do. Oznacza to z grubsza, że w przypadku steku podawany jest okres od 4 do 24 godzin, co, nie oszukujmy się, w tej formie nie jest zbyt pomocne.
OK, więc kurczak wyszedł rewelacyjnie, przekroczyłem tam nieco minimalną temperaturę i dusziłem go przez trzy godziny. Mięso było smaczne, soczyste, odpowiednio wilgotne, a po lekkim podsmażeniu było idealne. Chciałbym zaznaczyć, że kurczak jest bardzo dobrym składnikiem, ponieważ sam w sobie nie ma zbyt wiele smaku, więc można z niego wiele wyciągnąć. Ja natomiast używam wyłącznie soli (uwielbiam też kurczaka smażonego w soli). Rzecz w tym, że wyszło idealnie.
Wieprzowina była dobra. Nie szalenie dobre, po prostu dobre. Już po zakończeniu samobójstwa podejrzewałam, że w worku próżniowym było za dużo soku, a po otwarciu i upieczeniu okazało się, że rzeczywiście było go dużo. Innymi słowy, zostało więcej mięsa, niż bym chciał. Nie dostałem podeszew do butów, ale też nie brałem udziału w wielkiej orgii smakowej. Okazało się, że jest to rodzaj przeciętnej rostbefu, który zwykle robimy, ani lepszy, ani gorszy.
Stek natomiast był bardzo nieudany. W zupie było też dużo soku, jednak większym problemem było to, że była zbyt długo przygotowywana. Zamiast maksymalnych 24 godzin, pozwoliłam mu „dusić się” przez 20 godzin, temperatura była stosunkowo niska, ale stek był całkowicie ugotowany we własnym sosie.
To dla mnie duża lekcja, bo w zasadzie jem tego rodzaju jedzenie cholernie, prawie na surowo, więc 20 godzin to było dużo. Z perspektywy czasu myślę, że powinienem był przestać pić gdzieś około 5:6.
Doszedłem do wniosku, że prawdopodobnie nie ufałem, że te mięsa rzeczywiście zostaną przygotowane, upieczone w ten sposób, tą metodą. Z tego powodu raczej zostawiałam mu margines bezpieczeństwa w czasie, czasem trochę mniejszy, czasem większy. Na szczęście ten margines bezpieczeństwa był potrzebny w przypadku kurczaka, trochę za dużo w przypadku świni i szalona ilość w przypadku steku.
Jaka jest lekcja? Może chodzi o to, że nie zakochujesz się w nim jak wściekła krowa w swoim synu, ale raczej czytasz o wszystkim. Zrobiłbym to lepiej, gdybym to zrobił.
Do czego jeszcze można wykorzystać suwidator?
Cóż, możesz na przykład przygotować świeżo zakupione mięso, usmażyć je, a następnie schłodzić torebkę i włożyć do zamrażarki bez jej otwierania. Jeśli zrobisz to w ten sposób, mięso nie będzie się palić od zimna, nie wyschnie. Gdy go rozmrozisz, wystarczy go przez chwilę podgrzać za pomocą suvidatora, potem możesz go trochę podgrzać i w zasadzie w kilka sekund możesz przygotować takie danie, że nawet najbardziej wybredni nie będą mogli mówić.
Z doświadczenia wynika jeszcze jedno, bo to ważne. Choć ekspresu nie trzeba myć po pracy, należy być przygotowanym na to, że w przypadku twardej wody, jak w czajniku zanurzeniowym, również i tutaj utworzy się kamień. Dotyczy to również poduszki grzewczej i stalowej osłony. Dobra wiadomość jest taka, że w moim przypadku udało mi się ręcznie zetrzeć kamień, który nagromadził się przez dwa dni użytkowania z poduszki grzewczej, a szorującą połówką gąbki wyczyściłem go ze stalowej osłony, dość również łatwo.
Nie trzeba więc go zmywać, ale pamiętaj o usunięciu kamienia po użyciu, bo jeśli zgromadzi się na nim za dużo, będzie to trudniejsze.
Podsumujmy to!
Artykuł ten nie był zbyt długi, a jego większa część nie została nawet wypełniona prezentacją maszyny, gdyż samo zaprezentowanie suwidatora BlitzHome SV2209 nie jest wielką przygodą. To stosunkowo prosta, ale świetna konstrukcja.
Kupując wersję „smart” otrzymujesz aplikację mobilną, mnóstwo przepisów, które są naprawdę bardzo proste w przygotowaniu. Powiedzmy, że przepisy są w języku angielskim, ale węgierska część sieci również jest pełna pomocnych porad, trików i przepisów, więc nie musisz się martwić, że niepotrzebnie je kupisz.
Choć wspominałam w artykule, że metodą sous vide można przygotować nie tylko mięso, to w tym miejscu pragnę zaznaczyć, że ten sposób przyrządzania potraw może zainteresować także osoby będące na diecie wegetariańskiej, gdyż można w ten sposób smażyć warzywa bez tłuszczu zwierzęcego, a właściwie prawie każdego tłuszczu lub oleju roślinnego, lub marynować.
Na końcu jest cena. Według wyszukiwarki najtańszy dostępny pręt drążkowy kosztuje 30 000 HUF, co z pewnością nie jest mądre, a jego moc jest o 100 watów mniejsza niż pręta BlitzHome. Tak naprawdę wersja „smart” też nie kosztuje dużo więcej, choć u innego producenta możemy ją dostać już za 31 000 HUF.
W porównaniu z tym BlitzHome Wersja „głupia” kosztuje 14 700 HUFkosztuje, podczas gdy to 16 500 HUF za wersję „smart”.musimy zapłacić, więc możemy go zamówić za mniej więcej połowę ceny krajowej. Dla obu wersji a BG0ae615 musisz użyć kodu kuponu, dostawa pochodzi z czeskiego magazynu, więc dotrze szybko.
Konstrukcja ta może nawet nadawać się na prezent pod choinkę, a zaoszczędzone pieniądze można nawet przeznaczyć na drugi przydatny gadżet. Kup klikając w poniższy link:
